Ποιοι είναι οι απαγορευμένοι λόγοι διάκρισης;

Η ευρωπαϊκή νομοθεσία απαγορεύει τις διακρίσεις σε βάρος προσώπων λόγω φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής, αναπηρίας, ηλικίας, θρησκείας ή άλλων πεποιθήσεων και γενετήσιου (σεξουαλικού) προσανατολισμού.

Ο λόγος διάκρισης είναι σημαντικός για το πεδίο που εφαρμόζεται η απαγόρευση των διακρίσεων, αλλά και για τα μέσα θεραπείας που θέτει η νομοθεσία στη διάθεση των θυμάτων προς διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους. Συγκεκριμένα, στους τομείς της απασχόλησης και κατάρτισης η απαγόρευση εφαρμόζεται για όλους τους λόγους διάκρισης, ενώ η απαγόρευση των διακρίσεων λόγω φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής επεκτείνεται και σε άλλους τομείς, όπως η εκπαίδευση, η κοινωνική ασφάλιση, η υγειονομική περίθαλψη, η πρόσβασης σε αγαθά και υπηρεσίες και η στέγαση.

Η κυπριακή νομοθεσία απαγορεύει επίσης τις διακρίσεις λόγω κοινοτικής ή εθνικής καταγωγής, χρώματος και γλώσσας.

Τόσο η ευρωπαϊκή όσο και η κυπριακή νομοθεσία δεν καλύπτουν διακρίσεις λόγω εθνικής καταγωγής (υπηκοότητας). Δηλαδή, όταν ένα πρόσωπο τυγχάνει διαφορετικής μεταχείρισης λόγω υπηκοότητας δεν μπορεί να επικαλεστεί την προστασία αυτής της νομοθεσίας. Βέβαια, για τους υπηκόους κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπάρχουν μια σειρά άλλες ευρωπαϊκές νομοθεσίες που διασφαλίζουν την ίση μεταχείριση προσώπων ανεξαρτήτως υπηκοότητας (π.χ. νομοθεσία για το δικαίωμα διακίνησης, εγκατάστασης και εργασίας σε οποιοδήποτε κράτος μέλος της ένωσης).

Aυτός ο περιορισμός της νομοθεσίας απευθύνεται κυρίως σε υπηκόους τρίτων χωρών και σε απάτριδες και αφορά στις διατάξεις και προϋποθέσεις εισόδου και παραμονής τους στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και στη μεταχείριση που απορρέει από το νομικό καθεστώς τους που μπορεί να έχουν αυτοί.

Σχετικά θέματα:  Ευρωπαϊκή νομοθεσία κατά των διακρίσεων,

Κυπριακή νομοθεσία κατά των διακρίσεων